Manisa Büyükşehir Belediyesi Kent Kitaplığı Yayınları’ndan Tarihperver Erkan Akbalık’ın ‘Manisa Tarzanı Ahmet Bedevi’nin Hayatı’ kitabı yayınlandı.
Erkan bey önemli bir tarih araştırmacısı, ciddi bir kent arşivcisidir. Manisa kültürüne katkıları büyüktür. Bu kitapla da şehrimizin çevre bilincinin kültürel mirası açısından en önemli rol modellerinden birini anlatıyor.
Nitekim Manisa Tarzanı Ahmet Bedevi, bir zamanlar Yunan işgalcilerin kaçarken yaktığı ve kül olan bir şehrin ardından imar faaliyetine katılırken vatan sevgisiyle doğaya saygıyı birleştirdi;
Bu sürecin Ahmet Bedevi’nin karakteri, kişisel tarihi boyutlarını Erkan Akbalık’ın kitabında okuyacaksınız…
Ahmet Bedevi sporcu bir kişiliktir, dağcıdır, yaz-kış şortla dolaşır; ancak doğa ve çevre bilincindeki naif duruşuyla estetik bir şehir bilincinin nasıl harmanlandığını gösteren hayatı zenginleştiren bir bakış sahibidir…
Çiçekleri kopardığınızı gördüğünde kızar, ağaçları insanın bedenine benzetir, onun kolu senin kolunun kırılması gibidir der… İnsan iletişiminde açıktır, özellikle kadın ve çocuklara kibar bir görgüyle yaklaşır, gazete ve mecmua okur, sineme seyreder;
Ama Manisa Tarzanı’nın hayatı bu kadar değildir; aksine bu bilincin ve hayata bakışın oluşmasında ailesindeki İngiliz emperyalizme karşı savaşan ve can veren kardeşleri ile, doğduğu ve gezdiği yerlerin izlenimleri karakterinin oluşmasında yer almıştır…
Gazi’nin adını duyar, uzak diyarlardan memlekete döner, milli kurtuluş savaşına katılır; sonra İzmir’in kurtuluşunda oradadır ardından Manisa’ya gelir…
Sonradan Manisa Tarzanı ünvanı alacak işte bu kişi, işgalci Yunan’ın şehri kül dumanına çevirdiği, mitralyözlerle halkı öldürüp, testereyle orakla Kırtık’ta, Çaybaşı deresinde katliamlar yaptığı günlerin ardından, Manisa’ da yanan her ağacı ve belki de zulme uğrayan her insanımızın yerine bir fidan dikerek umut aşılamaya başladı…
Neden bu işe girişti; nasıl bir dünya görüşü vardı acaba?
Tabii ki öncelikle bir vatan sevdalısıydı; çevre gönüllüsüydü…
O Tarzan ki yakılan yıkılan Manisa’nın onarımında koşuşturan, Sandıkkale ve Mevlana çevresi ile Spil Dağı eteklerinden Çamlık parklarındaki ağaçlara, bahçelere, cadde boylarına fidanları eliyle dikip, çiçekleri kovayla taşıdığı sularla besleyen, bakan-çapalayan bir doğa sevgisine sahipti..
Sporcu bir kişilikti, ancak bunu sadece zinde bir vücut olarak görmeyelim, belki de Cumhuriyet’in ülküsel insan tipini temsil eden bir şahsiyet olarak da ele alınabilir; ayrıca bir toplumun dünya görüşündeki gelecek bilincinin kültürel harcını da misyon edinmiş olabilir…
Bu konuda Manisamızın en önemli tarihi-kültürel rol modellerimizden Ahmet Bedevi’yi, nam-ı diğer Manisa Tarzanı’nı Erkan Akbalık’ın kitabından okumak büyük bir zevk…
Bu kitabı Büyükşehir belediyesinden edinebilirsiniz; bulamazsanız ilginizi lütfen devam ettirin, arayın-sorun, çünkü sınırlı sayıda basıldı; oysa her Manisalı okumalı bu kitabı…
Çünkü bu kitabı anlatılan tarihi dönem yanında özellikle toplumun doğa-çevre konusundaki hassasiyetleri açısından da önemli buluyorum…
Neden mi; bir hatıra nakledeyim,
İlkokul öğretmeni bir arkadaş anlattı, okulda- avluda çikolata kâğıdını yırtıp yere atan öğrenciye ‘al çöpünü’ diye uyarıda bulunduğunu, öğrencinin de bunu anne-babasına anlatınca ebeveylerinin müdüre gelip ‘benim çocuğum çöpçü mü!’ diye zılgıt attıklarını; şikâyet üzerine de Bakanlığın müfettiş gönderdiğini söyledi.
– Şunu belirteyim herhangi bir Batı ülkesinde banka müdürü de çöpçü de, musluk tamircisinden algoritmayla uğraşan bir matematikçi de aynı değerdedir; toplumun işbölümünde ortak sosyal faydanın farklı bileşenleridir, hepsinin mesleğine saygı duyulur, bu bir….
İki; Japonya’da veya Almanya’da çocuklar sınıf temizliğine dikkat ederler-
Bu konuyu anlatıp ‘Şimdi söyler misin artık etrafa çöp atma diye uyarıda bulunabilir miyim artık?’ dedi Öğretmen arkadaş…
Haklı…
Şimdi toprağı madenlerle zehirleten, mesela Gediz gibi bir akarsuyu temizlemekten aciz, bereketli toprakların içine binalar sıralayanlara ne diyeceğiz?…
Ahmet Bedevi bu olaylarla karşılaşsaydı, düşünün bundan seksen doksan yıl öncesinde, ne diyeceğini biliyor musunuz?…
Manisa Tarzanı bu haşlaklara doğa ve çevre sevgisini anlatırken fidan diker, ağaç sularken onlarla konuştuğunu söyler; ‘Toprağı yeşili koru, temiz suyu koru, doğayı sev, börtü böceğin, kurdun-kuşun canı var’ der miydi’ acaba…
Bence derdi…
Bu nedenle diyorum ki Tarihperver Erkan Akbalık’ın ‘Manisa Tarzanı’ kitabı yalnızca Ahmet Bedevi’ yi anlatmıyor; bir toplumun yeşil doğaya karşı seyir defterini de kaydediyor!
