Bu konuları yeniden yazıp yazmamaya karar verememiştim. Düşündüm taşındım, inşallah bu son yazım olur dedim. İçimden gelen sese kulak verdim ve yazdım.
Sayın Büyükşehir Belediye Başkanı Besim Dutlulu’nun kulağına belki gider diye sesleniyorum. Rahmetli Ferdi Zeyrek başkanımız bizim mahallemizin çocuğuydu. Nerdeyse ömrümüzün geçtiği Çarşı Bulvarı’nda geçti onun da çocukluğu, gençliği… Talihsiz bir kaza sonucu kaybettik…
Siz şu veya bu şekilde Ferdi’nin yerine getirildiniz, belediye meclis üyeleri tarafından da seçildiniz. Daha önce Akhisar tecrübeniz vardı. Yanınıza deneyimli, iş bilen yardımcılar, danışmanlar alarak şehre en iyi hizmeti vereceğinizi tahmin ediyorduk.
Olmadı. Tahminlerimiz tutmadı.
Yazmak istediğim çok konu var, oradan oraya atlamadan anlatmak istiyorum. Gördüklerimi, yaşadıklarımı sıralamak istiyorum.
Kapalı duraklardan başlayalım. Bu durakların yerlerini kim, nasıl belirledi?
Ben Manisalıyım… Doğup büyüdüğüm, ticaretle uğraştığım, bugüne geldiğim memleketimi seviyorum. Gerçekten hizmet edenleri ve bu uğurda çalışanları, gayret edenleri de takdirle karşılıyorum.
Doğup büyüdüğüm, yaşadığım, ömrümü geçirdiğim yer Adakale, Utku, Saruhan mahalleleri ile Karaköy semti… 50 yıl ticaretle uğraştığım yer, eski adlarıyla Uzunçarşı, sonra Park Caddesi, sonra Dr. Sadık Ahmet Caddesi, şimdi de Kuyumcular Çarşısı olarak bilinen yer. Yani 50 yılda dört kez ismi değiştirilen yer.
Manisa’nın simgesi haline gelen Saruhan Bey Türbesinin etrafının açılmasını, tarihi yapının ortaya çıkarılmasını, çevresinin park haline getirilmesini temenni eden biri idim. Bugün Saruhan Bey parkının önüne o devasa kapalı durağı yapmak kimin aklına nasıl geldi? Onu merak ediyorum. Daha önce bu denenmek istenmişti. Saruhan Bey türbesinin önündeki 10-15 araçlık otoparkın üzeri kapatılmak istenmişti. O zamanlarda da yazdığım, eleştirdiğim bir yazı üzerine o devasa panolar kaldırılmıştı. İsteyen gidip yerinde inceleyebilir. O kapattıracakları panoların ayak izleri hâlâ şu anda gazbeton örneği gibi durmaktadır.
Yirmi yıl kadar önce, bir semte adını veren Kırmızı Köprümüzün kırmızı korkulukları kaldırılmak istenmişti. Ona da itiraz etmiş, Kırmızı Köprü’nün kırmızı köprü olarak kalmasını sağlamıştık.
Çarşı Bulvarı’nın yenilenmesi işi için iki yıl bekledik, yapılacak, yapılmak üzere, yapılıyor diye diye iki yıl geçti. Sonunda bu Haziran ayında başlandı taşlar söküldü, orta refüj genişletilerek çift sıra park önlendi ama ama ama ama… (Hüsamettin Edebali’den alıntıdır.) Altyapı düzenlenmeden asfalt düzeltildi dökülmesine de, evlere giren temiz su şebekesinin patladığı anda dakika 1 gol 1… Asfalt patır patır sökülmeye başladı. Bunun önlemi önceden alınamaz mıydı! Yol kazıldı, kepçeler çalıştı, asfalt yapıldı, kaynak kurutuldu. Şu anda bulvar üzerindeki 50 yıllık ünlü Kuzu Apartmanı’nın önünden bir haftadır şakır şakır su akıyor, ne gelen var ne gören… Yazık değil mi? Günah değil mi? Bunlarla ilgilenen bir sayın ilgili yok mu?
Yalnız bir şeyi de söylemeden geçemeyeceğim. Orta refüjde dikilen çiçek ve ağaçlar bir gecede en az üç kez sulanıyor. Buna şahidim ve görüyorum. O orta refüjdeki dekoratif beyaz taşların ortasına köpek gezdirenler, köpeklerinin kakasını yaptırmasa… Çok daha iyi olacak.
Bunlar kısa zamanda görüp yazabildiklerim, yazmadıklarım daha pek çok, inşallah başka bir zaman.
Şen ve esen kalın, sağlıcakla kalın….